Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

Ἰσόβια ἀναμέτρηση


Φθαρμένα βιβλία ,
Κάποτε μ΄ ὤθησαν στήν πρώτη γνώση,
σήμερα   σάν  λάφυρα αφημένα,
στοιβάζονται σκονισμένα στό ψηλότερο
 ῥάφι τῆς  ἐπιβλητικῆς   βιβλιοθήκης
 κί αἰώνια  παραστέκουν τη βωβή κάμαρα.

Σελίδες ἔπίτηδες ἀφημένες,
τίς ὦρες τῆς νυχτερινῆς ἀνίας,
σἀν ἀπό θλίψη, σἀν ἀπό οἶκτο,
φέρνουν ξανά στό νοῦ
ὅσα ξέγνοιαστοι ὀνειρευτήκαμε.

Μεγαλώσαμε.
Θύματα τῆς καλπάζουσας  φαντασίας μας,
ἀποδειχτήκαμε ἀθεράπευτα ρομαντικοί.
Μελετήσαμε μέ ζέση ὀγκώδεις τόμους
νέους σαγηνευτικούς κόσμους,
ζωντανέψαμε μπροστά μας.

Βιαστήκαμε νά μεγαλώσουμε.
Η ματαιότητα τών ὁραμάτων, μας γέμισε πληγές.
Ὠστόσο, ἡ  ὑπέρτατη μορφή γνώσης,
-πού  ὀχι στά βιβλία-
μά  στά τρυφερά σωθικά
μιᾶς εὐαίσθητης ψυχῆς,
ἔχει βρει καταφύγιο
πάντοτινά  θά μέ προτρέπει

νά τήν κατακτήσω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου