Μετρήσεις

Καλές οι μεζούρες σας·
με ακρίβεια περισσή
μετρούν το ύψος
δίχως χρονοτριβή.

Ποτέ όμως δεν έμαθα
τι γίνεται και πέφτουν
τόσο έξω στο βάθος.

Μεταμόρφωση

Έκρυβα στη σάρκα 
την κακή συνήθεια 
να γίνομαι ποταμός.

Αψηφώντας τ' απελπισμένα μου
καλέσματα για κολύμπι

δεν τόλμησες να βραχείς.

Σαν βρύση που στάζει
πάσχιζες να με σφραγίσεις.

Φιλολογικά

Για τη φιλολογία

Ξέρω πως μου ταιριάζει
μα δίχως τόσες διορθώσεις
θα μπορούσα να ελπίζω
σε μια πιο γόνιμη
σχέση με το κόκκινο.
.......................................................................................................................................................................
Απολυτήριες εξετάσεις

Μια εξέταση και για μας
που κινώντας για το σωστό
κάναμε κατάχρηση
της ένδειξης «λάθος»,
που η συνείδηση μας
καθώς σφαλίζουμε τα βλέφαρα
απρόσκλητα τα ιδία θέματα υπαγορεύει.

Δοκιμάστε μας λοιπόν,

δείτε αν εμπεδώσαμε τη γνώση
ελέγξτε αν συμπληρώσαμε τα κενά.

Επίσκεψη

Έρχεται και μου ζητά
να γίνω μαύρο πέπλο
να σφαλίζω τα μάτια μου
ναρκωμένος απ’ τα ψεύτικα χάδια
τις αγκάλες που με φυλακίζουν.
Έρχεται και μου ζητά
να γίνω ψυχρό διαμέρισμα
σαν βράχος να στέκω άθικτος
απ’ τα αδιέξοδα της γενιάς μου
να κάνω τον τρελό, τον μεθυσμένο
καθώς οι φίλοι κουνούν μαντίλι. 
Έρχεται και μου ζητά να γίνω άυλος
προτάσσοντας τείχη στη λέξη «φθορά»
να ξεχάσω πως σπάζει το γυαλί
πως τα μάτια μου συνήθισαν στην αγρύπνια
πως οι τύψεις θα με στείλουν πρόωρα
Έρχεται και μου λέει, μου λέει, μου λέει…
κι εγώ αν τον ακούω δεν ξέρω.

Ανυπαρξία

 
Υπάρχει μια στάλα
απομεινάρι χαμένων ωκεανών
δύο σβησμένα ίχνη
στο μονοπάτι που μεγαλώνει
με τα βήματά μας
πάνω-κάτω
και τέλος δεν έχει.

Υπάρχουν τα πόδια σου
καθώς τ' απλώνεις

στα δικά μου
να ξεκουραστούν

η λιακάδα 
πριν την επόμενη
ημικρανία.

O μηχανισμός

Όταν με περιμένουν 

το ρολόι μου σταματά

όταν γυρεύουν ησυχία

αδιάκοπα χτυπά

και τους ταράζει· 

κανείς ποτέ 

δεν κόπιασε

να το επισκευάσει.

Θυσία

Απ’ το μπαλκόνι κοιτώ

το πριονισμένο κεφάλι μου

να σκάει στη γη.

Σκελετωμένα παιδιά

το κλωτσούν

— στην αλάνα —

η μάνα φωνάζει

με κουταλάκι σούπας

τα ταΐζει

μελάνι σουπιάς.

Η τρελή της γειτονιάς 

κόβει την γλώσσα μου

«υπάρχουν», λέει,

«σώματα δίχως φωνή».

Έξαφνα η πληγή κλείνει

απ’ τον λαιμό μου

ξεχύνονται σμήνη μέλισσες.