Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2016

Ἐν άμφιβόλῳ

Τα θέλω μας ισόβια μαραμένα
σε χέρσα πλάση που παρασιτούν τα μη
βρέξε τα χείλη σου και σπάσε το ποτήρι
άσε τον σκάρτο χρόνο να παλινδρομεί.

Ατένισες το άπειρο κοιτάζοντας το βάθος
ο δρόμος δύσβατος, το χάος σε καλεί
όμως η πίστη στο ένστικτο σανίδα σωτηρίας
κύλησε ο όλεθρος και γίνηκε ζωή.

Μυριάδες χρόνια που διδάχθηκες τη γλώσσα
κι απ΄ τα κοιλώματα ορθώνεται η κραυγή,
ας καρπωθήκαν κιβδηλοποιοί τη δόξα
ωχρούς θα τους σκεπάσει η αδέκαστη σιγή.

Επίκαιρη στα χρόνια μας η ευτυχία,
μα ενσκήπτει η αμφιβολία σαν ασθένεια λοιμική
κι ας εκποιήσαν οι χαλκείς την Ιστορία
η αλήθεια δε θα μείνει στα συρτάρια μυστική ..


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου