Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015

Η ευθύνη του μέλλοντος



Ἀυτάρ ἐγώ παλίνορσος ἐλεύσομαι ἐς πόρον ὕμνων,


τόν πρότερον κατέλεξα, λόγου λόγον ἐξοχετεύων,


κεῖνον· ἔπει Νεῖκος μέν ἐνέρτατον ἵκετο βένθος


δίνης, ἐν δέ μέσῃ Φιλότης στροφάλιγγι γένηται,


ἐν τῇ δή τάδε πάντα συνέρχεται ἕν μόνον εἶναι


οὐκ ἄφαρ, ἀλλά θελημά συνιστάμεν’ ἄλλοθεν ἄλλα.

(Simplicius, Physics Β 35, 1)



Ένεκα της συσσωρεύσεως  ανυπολογίστου προς την ιστορία χρέους,
 διερράγη ο  συμμετρικός  γήινος σφαίρος .
Μονάχη έγνοια μας  η συντήρηση του άσβεστου και αρχέγονου κλέους.
Φευ! Η δάφνη κατεμαράνθη!
Εμπορευματοποιηθείς φυλακίσθηκε στα τάρταρα o Έρως!

Η ζωοδότρα φιλότης ετμίθη, βίβλος εγένετο . Σπεύσατε , διατίθεται για  κάθε χρήση!
Το κήρυγμα της αλλήθωρης αγάπης  ελησμονήθη καθώς 
μηδείς εις την ησυχία του αφέθη δίχως έξωθεν οχλήσεις.

Τώρα  η φύση εκδικείται την μακροχρόνιά μας αδράνεια!
Πλέον δεν φωνάσκούμε ομάδι «Ουδέν νέον» !
Τα όμματα μας συνήθισαν τη θέα καινοφανών θεαμάτων.

Εκράτει δε νείκος, εκ του αδιαπεράστου ζόφου  εγένετο Χάος.
Χάος ωδίνει και τέξεται ακατάλυτον και αείρροον  δίνην.
Κτηνώδης του κατακρημνισθέντος παλαιού η οιμωγή,
του σήποντος παρόντος  ανήκεστος η οδύνη.
Τον κτίστη του μέλλοντος διέχει βαρυτάτη  ευθύνη.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου